DOI:  https://doi.org/10.36719/XXXX-XXXX/1/17-21 

Türkan İsmayıllı

Naxçıvan Dövlət Universiteti

filologiya elmləri üzrə fəlsəfə doktoru

turkanismayilli@ndu.edu.az

Dil–mədəniyyət əlaqələri kontekstində xarici dil tədrisi

Xülasə

Xarici dil tədrisi getdikcə yalnız qrammatik biliklərin mənimsənilməsi deyil, həm də kommunikativ və mədəni kompetensiyanın inkişafını əhatə edən çoxşaxəli bir proses kimi qiymətləndirilir. Dil–mədəniyyət əlaqələri kontekstində dil yalnız qaydalar sistemi deyil, eyni zamanda mədəni mənalar, dəyərlər və sosial təcrübələrin daşıyıcısıdır. Bu tədqiqat xarici dil tədrisində mədəniyyətin rolunu araşdırır və öyrənmə prosesində dil və mədəni komponentlər arasındakı qarşılıqlı asılılığı vurğulayır. Araşdırmada göstərilir ki, effektiv dil tədrisi kommunikativ kompetensiyanın və mədəniyyətlərarası şüurun inkişaf etdirilməsi üçün ənənələr, inanclar və diskurs nümunələri kimi mədəni elementlərin tədrisə inteqrasiyasını tələb edir. Bundan əlavə, tədqiqat autentik materialların və kontekstəsaslı tədris yanaşmalarının mənalı öyrənmə təcrübələrinin formalaşdırılmasındakı əhəmiyyətini müzakirə edir. Nəticələr göstərir ki, mədəni məzmunun dil tədrisinə daxil edilməsi öyrənənlərin motivasiyasını artırır, mədəniyyətlərarası kommunikativ kompetensiyanın inkişafını dəstəkləyir və real həyat kontekstlərində dilin daha uyğun istifadəsinə imkan yaradır. Buna görə də, xarici dil təhsili uğurlu dil öyrənməsinin əsas komponentləri kimi həm dil strukturlarını, həm də mədəni ölçüləri nəzərə alan vahid yanaşmanı mənimsəməlidir.

Açar sözlər: xarici dil tədrisi, dil və mədəniyyət əlaqələri, kommunikativ kompetensiya, mədəniyyətlərarası kommunikasiya, autentik materiallar, kontekstəsaslı tədris, mədəni kompetensiya